Woensdag 15 februari 2017
We vertrekken zeer vroeg voor wel de 20ste keer naar onze absoluut favoriete wijn- en vakantieregio, maar nu met professionele aankopen in het achterhoofd.  Geeft een iets ander gevoel, beetje raar.

Na een probleemloze trip arriveren we rond 17H in onze chambre d’hôtes Thym & Romarin in Beaumes-de-Venise.  Wij zijn de enige gasten en kunnen de komende dagen ten volle genieten van de rust in de aangename, volledig ommuurde tuin.  Het centrum van Beaumes-de-Venise is op wandelafstand en dat is best leuk om ’s avonds te dineren.  Dit dorpje heeft immers enkele leuke adresjes.  Op onze aankomstdag gaan we naar ‘La Table de Balmès’, een eenvoudig modern restaurantje in het centrum aan de kerk.

 

Donderdag 16 februari 2017
Deze morgen maken we kennis met ons ontbijt, altijd een beetje spannend.  Blijkt behoorlijk copieus en gevariëerd, flink wat meer dan het klassieke stokbrood met confituur.

Klaar voor onze eerste afspraak om 10H bij Domaine de Fenouillet in Beaumes-de-Venise.  Dit huis is al 20 jaar een vaste waarde in mijn kelder.  We worden hartelijk ontvangen door Sylvie.  Zij geeft ons ruim de tijd om rustig het ganse gamma te degusteren.  Hier zijn er nog zekerheden: de rode Terres Blanches en Yvon Soard zijn een streling voor de tong, evenwicht tussen fruit en kracht, vol met garriguekruiden. De Cuvée des Generations gaat in overtreffende trap. Maar ook enkel andere wijnen kunnen ons bekoren. Voor het eerst moet ik een bijkomend aspect onder ogen houden, buiten kwaliteit en prijs. Is dit een wijn die bij mijn toekomstige klanten in de smaak kan vallen ? De toekomst zal dit uitwijzen. Patrick Soard, één van de twee broers-eigenaars, komt even langs om kennis te maken… altijd leuk. Nieuwe afspraak vrijdagavond 18H om de bestelling door te geven. De geest moet nog even rijpen en wennen aan dit nieuwe idee.

Dan snel verder want om 11H30 worden we verwacht op Domaine St. Amant in Suzette, deelgemeente van Beaumes-de-Venise.  Dit is het hoogstgelegen domein in de Dentelles de Montmirail en al jaren één van mijn lievelingen.  De wijngaarden liggen tussen de 400m – 600m hoogte op zeer steile hellingen, omzoomd met lage garrigue en pijnbomen.  Belangrijk is het verschil met de temperatuur in de vallei… tot wel 5°C lager.  De druiven rijpen daardoor iets trager, koelen tijdens de nacht beter af en behouden zo meer hun frisse fruitaroma’s.  Camille Nosworthy ontvangt ons zelf en we degusteren het ganse gamma in het recentste beschikbare oogstjaar.  Ik ben al jaren gecharmeerd door de beide cuvées van de viognier-druif:  Borry omwille van zijn fruitig, floraal karakter en de houtgerijpte Tabardonne omwille zijn gastronomische mogelijkheden.  De rode Clapas is een schoolvoorbeeld van een kwaliteitsvolle, fruitige Côtes du Rône.  Grangeneuve is stevig en vol vers donker fruit met een hoge toegankelijkheid in zijn jeugd omwille van een klein percentage witte druiven in de assemblage.  We bestellen van alles een beginvoorraad om variatie te brengen in ons startgamma.  Tijdens de middag snel een slaatje achter de kiezen werken… buiten op een terrasje in februari !  Zalig toch.

Om 15.00 worden we verwacht bij Domaine La Soumade in Rasteau.  Hét domein om een klassiek Rhône-stijl te ervaren en een certitude voor mij.  Fréderic Romero (zoon van André) ontvangt ons in het kraaknette degustatielokaal met een panoramisch zicht op de wijngaarden en op de (oude) ouderlijke wijnboerderij.  Mijn eerste aankopen deed ik nog daarbeneden.  Hier geen witte of rosé, enkel gespierde rode wijnen, de topcuvées met houtrijping.  De Rasteau en Rasteau Cuvée Prestige zijn top in hun prijsklasse, Rasteau Cuvée Confiënce kan je blind zelfs verwarren met een Chateauneuf.  En dan is er nog Anthéa (vroeger Les Violettes), een gewone AOC Côtes du Rhône omwille van 10% viognier (witte druif) in assemblage met 90% syrah.  Reeds jaren mijn lieveling !  En niet van mij alleen … Gigondas was niet proefbaar omdat hij nog wacht op botteling binnen enkele weken.  Geen nood, Fréderic nodigt ons uit om af te dalen naar de vatenkelder en we proeven de Gigondas recht van het vat.  Speciale ervaring in het heiligdom van dit domein.  We spreken af om de bestelling door te geven na de Gigondas-botteling want die flessen willen we er absoluut bij.
De dag schuift voorbij. We springen nog even binnen bij Bressy-Masson, een buur van La Soumade.  Zijn Cuvéé Emile kon ons ooit bekoren, maar de beschikbare 2013 kon dat niet.

Een vermoeiende dag, maar een verfrissende douche spoelt de vermoeidheid weg.  Vanavond eten we in L’Oustalet in Gigondas.  Culinaire (michelin) tempel van de regio en een wijnkaart om bij weg te dromen. Alleen de rekening valt tegen.

Vrijdag 17 februari 2017
Deze voormiddag moeten we naar Chateauneuf.  Maar eerst een onaangekondigd blitsbezoek in Gigondas bij Domaine du Gour de Chaulé.  Dit wijndomein maakt maar één wijn, een AOC Gigondas van hoge kwaliteit.  We proeven millésime 2014 en 2015; fruitig en kruidig aroma gekoppeld aan een stevig body met edele tannines.  Ik heb een voorkeur voor de iets krachtiger 2015.  Importeren kan helaas niet omwille van een exclusiviteitsafspraak.  Dan maar enkele kartons 2015 voor de privé-kelder.

Om 11H30 zijn we bij Jérome Gradassi.  Deze aimabele man runt samen met zijn echtgenote hun kleinschalig wijndomein van 5 ha.  Gelukkig wist ik nog de weg van mijn vorig bezoek want er staan geen wegwijzers naar zijn wijndomein, gelegen aan de noordrand van het stadje.  Slechts één rode chateauneuf (en een zeldzame witte), simpel toch.  Millésime 2015 proefden we maar was niet meer koopbaar… uitverkocht.  We konden wel 2016 rechtstreeks van de barrique proeven (de tweede keer op deze degustatietrip): paarse kleur, intense aromas van zwart en blauw fruit.  Ineens gereserveerd en nu maar wachten tot het najaar, tot na de botteling.

Na een goedgevulde baguette met een koffie rijden we terug richting Dentelles de Montmirail voor een degustatie bij Domaine de Mourchon in Séguret.  Een ‘village perchée’ tegen de flanken van de Dentelles. Een hypermodern wijnbedrijf dat volledig werkt volgens de gravitatiekracht en met wijngaarden op grote hoogte op de noordwest flanken van de Dentelles.  Hugo Levingston, schoonzoon van de oprichters McKinlay, laat ons het ganse gamma proeven.  Sommigen zijn nieuw voor mij (mijn laatste bezoek gaat al enkele jaren terug) maar wel verrassend.  Zo is er de frisse witte La Source en een aangenaam aromatische rosé Loubié.  CdR Villages Séguret Tradition is het prototype van een Rhônewijn, de Grande Réserve een blockbuster in de mond.  Beiden voorzien van de heerlijk kruidigheid, eigen aan de wijnen uit de Dentelles.

We leggen de riem eraf voor vandaag en gaan genieten van de voorjaarzon op het terras in de tuin van onze chambres d’hôtes.  Even voor 18H springen we nog snel binnen bij Domaine de Fenouillet voor onze bestelling (zoals beloofd) en we keuvelen nog even na met Sylvie bij een glas Cuvée des Generations.

Daarna wandelen we naar Auberge St Roch in het centrum van Beaumes-de-Venise, op een boogscheut van Fenouillet.  Wat een positieve verrassing : een eenvoudige, maar superlekkere keuken; een zeer vriendelijke bediening en een beperkte regionale wijnkaart aan zeer schappelijke prijzen.  Reserveren is aangeraden want het aantal plaatsen is zeer beperkt.

 

Zaterdag 18 februari 2017
Vandaag is het vakantie, dus trekken we met onze rugzak de Dentelles in voor een lange wandeling.  We parkeren aan Les Florets en trekken te voet verder naar Cayron.  Even later passeren we de uitkijktoren en nemen we richting Col d’Alsau en verder naar de Tour Sarrazine.  Terugwandelen naar het geitenpadje over de Montmirail, dan links van Clapis houden en afdalen naar het droge riviertje l’Aiguile om zo Domaine de Cassan te bereiken.  Daarna volgt de lange stijgende weg naar Cayron en zo terug naar de auto.  We zijn 4h onderweg geweest.  Zalig onder een stralend blauwe hemel en een stevige voorjaarszon.

‘s Avonds een culinaire afsluiter in Coteaux & Fourchettes in Cairanne (Le Plan).  Zij doen hun Bib Gourmand alle eer aan en wij kunnen er nakaarten over onze eerste aankoop-degustatietrip.  Toch wel een spannend gevoel.  Maar het voelde weer een beetje als thuiskomen in mijn Dentelles de Montmirail.

 

Zondag 19 februari 2017
Ons laatste ontbijt in Thym & Romarin .  De reisweg terug verloopt perfect en rond 19H arriveren we in Schriek.